Magnetofon to urz±dzenie przeznaczone zapisywania i odtwarzania d¼wiêku na ta¶mie magnetycznej. W tym artykule uwagê po¶wiêcê historii tego odtwarzacza muzyki.
Pierwotny magnetofon posiada³ stalowy drut pe³ni±cy rolê no¶nika. Skonstruowa³ go w roku 1898 Valdemar Poulsen - wynalazca z Danii - który nazwa³ go telegrafonem. Kolejn± wersjê znanego nam magnetofonu stworzy³ Ludwig Blattner trzydzie¶ci lat pó¼niej. Drut zast±piony zosta³ wówczas stalow± ta¶m±. W latach trzydziestych po raz pierwszy rozg³o¶nia BBC w Anglii nada³a program nagrywany na ta¶mie magnetofonowej. W tym celu u¿yto du¿ego magnetofonu z ta¶m± Marconi-Stille. Wynalazek ten przesuwa³ ta¶mê z prêdko¶ci± dziewiêædziesiêciu metrów na minutê! Umiejscowiono go w zamkniêtym pomieszczeniu, aby zniwelowaæ mo¿liwo¶æ zerwania siê dynamicznie obracaj±cej siê ta¶my. Zagwarantowa³o to powstaniem d¼wiêku o wysokiej czêstotliwo¶ci. Od drugiej dekady dwudziestego wieku Austriak Fritz Pfleumer prowadzi³ ró¿norodne do¶wiadczenia, pokrywaj±c drobinkami ¿elaza coraz to nowsze materia³y. W roku 1927 zdecydowa³ siê wykorzystaæ do tego eksperymentu cienki papier, co zaowocowa³o powstaniem ta¶my magnetofonowej! W roku 1932 odsprzeda³ swój patent firmie AEG, która przy wspó³pracy z IG Farben stworzy³a pierwszy Magnethopon K1. Jako¶æ brzmienia tego wynalazku okaza³a siê jednak nienajlepsza i magnetofon utraci³ mo¿liwo¶æ odtwarzania muzyki. Wówczas na ratunek starej konstrukcji przyby³ Walter Weber - niemiecki in¿ynier, który w roku 1939 zmieni³ jego budowê, tworz±c znan± nam wersjê magnetofonu odtwarzaj±cego wysok± jako¶æ d¼wiêku.Do momentu ukazania siê odtwarzaczy CD magnetofon pe³ni³ rolê jednego z najpopularniejszych no¶ników muzyki. Choæ dzi¶ ich popularno¶æ znacznie spad³a, to wci±¿ s± produkowane oraz u¿ywane.